Instantie met een onvoorstelbaar gebrek aan
Deze review betreft idewe centraal, dus niet A'pen. Ik heb, ontstellend helaas, moeten ervaren hoe onvoorstelbaar schadelijk en inconsistent idewe communiceert, met ongelooflijk gebrek aan betrokkenheid, aan emotionele intelligentie en zelfs aan besef van begrensde oordeelsbevoegdheid op essentieel vlak.
Concreet: tijdens intake maakte E. C. onderscheid tussen formeel grensoverschrijdend gedrag op het werk en wat voor mij zeer reëel en oprecht grensoverschrijdend gedrag was, is en blijft. Zij stelde, toen nog correct, 'laat ons spreken over grensoverschrijdend gedrag. Gij ervaart het als grensoverschrijdend'. In zélfde intake stelde ze dat daarbij formeel verzoek dan kon. Bij mondelinge 'terugkoppeling' (waarover E. C. mij eerder persoonlijk had gesteld dat die pas zou volgen nà zenden van zgn conclusie, wat oók niet gebeurde: daags voordien kreeg ik in de namiddag plots mail dat ik 's anderendaags om 14:00 in Bxl moest zijn), drukte ze zich nog wél in relatie tot de wèt uit - met zoveel woorden door een derde daarin toegelicht. Op papiér -die ook naar andere partijen gaat en net dààróm van secuur belàng is!- stelde ze echter dat gemelds 'geen grensoverschrijdend gedrag' betrof, zónder enige kadering van de terzake voor idewe wettelijk bepérkende bevoegdheid in kwalificatie daarover. Ónvoorstelbaar, zulks - tégen éigen intake in, voorbíj de eigen bevóegdheid, en tégen de féiten in: feiten waar zeer ervaren advocate in overheidsdienst ondermeer ook adviseerde tot klacht voor laster en eerroof, wat ook is gebeurd, met PV tot gevolg. Zowel vanuit federaal niveau als door een in materie deskundige advocate is me bevéstigd dat preventieadviseurs van idewe slechts dié oordeelsbevoegdheid hebben die hen inzake grensoverschrijdend gedrag bepérkend door de wet is toegewezen, namelijk inzake geweld, pesten of seksueel ongewensts. Gevraagd om haar notitie aan te passen, of te verduidelijken, conform en binnen lijnen van wet en haar eigen tweevoudige mondelinge communicatie (tijdens intake én zgn terugkoppeling), wéigerde idewe. Onvoorstelbaar, hoe zelfingenomen, onbetrokken, inconsistent, manifest zelftegensprekelijk, bùiten de grenzen van de wéttelijke bevoégdheid en wég van aandacht voor welzijn en preventie dérgelijke houding dan was en is! Diezelfde E. C. gaf tijdens intake ook aan dat ze het woord ‘niet’ soms vergeet in haar notities: in context van formele verzoeken tot psychosociale interventie, zó al ontzettend delicaat, is dat ongelooflijk. Deze persoon houdt naar eigen aangeven ook aan terminologie uit de jaren 1970 in context van conflict en escalatie. Ik heb haar moeten wijzen op moderne terminologie in literatuur vanuit Deloitte, waar een 'confronterende stijl' -een veel bétere term dan het onnodig oordelende 'forcerende stijl'- bovendien ook, als bèste wordt benoemd bij oplopende spanning zonder erkenning van féiten, als gevolg van allerlei fundamentele manipulaties, leugens en onwaarheden. Idewe checkt ook totaal niet door op liegen en manifest onwaars, in dit dossier aantoonbaar méérmaals gebeurd tijdens haar bevraging, terwijl bv leugens bewezen (en ervaren) destructieve effecten hebben, ook op de werkvloer. Evenmin checkte ze op overschrijdingen inzake (in verzoek aangehaalde) regels m.b.t. integriteit, loyauteit en deontologie, op papier geldend bij werkgever in kwestie. Nochtans zijn zulke regels mee essentieel, óók voor wèlzijn, en al helemààl voor prevèntie. Onwaarschijnlijk dat een paps als E. C. daar dan vollédig aan voorbijging. Nog méér ónbegrijpelijk en cýnisch is dat E. C. fundamenteel verzàakt heeft een tàstbare óplossing te helpen vinden. Kort na formeel verzoek tot onderzoek mailde ik immers vraag dat ze aan plaatser van làsterlijke stukken (die hij technisch 'per ongeluk' zou hebben geplaatst op werkplatform, maar die inhoudelijk aantoónbaar meerledig ónrechtmatig waren) léésgegevens zouden worden gevraagd. Ik hàd ze hem zélf al vergeefs gevraagd - idewé had daar nu net de sléutel toe, verder, daarom. Het is pertinent nalàtig en onverantwoord dat E. C. dat niét hielp vinden, en aldus een onwerkbare context in stànd hield. Recent stelde een jurist me - zíjn woorden - "idewe is niet 100% onafhankelijk van de werkgever". Zolàng idewe niet erkent dat ze specifiek inzake oordeel over grensoverschrijdend gedrag sléchts bevoegdheid heeft binnen de lijnen van de wet, zoals mij door 2 advocaten onafhankelijk van elkaar is gesteld, handelt zij tegen haar eigen opdracht in: wèlzijn bevorderen, wat óok had dienen te gebeuren door werkomstandigheden te helpen ontgíften via expliciete validatie van met voeten getreden regels, en geldt deze review als concrete illustratie.
1 de septiembre de 2022
Opinión espontánea
